Η ψήφιση της αναθεωρημένης νομοθεσίας για τους σκύλους στην Κύπρο το 2026 παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση και αρμόδιους φορείς ως μια ιστορική μεταρρύθμιση υπέρ της ευημερίας των ζώων. Στην πράξη όμως, πολύ σύντομα αποδείχθηκε ότι η συγκεκριμένη νομοθεσία όχι μόνο δεν ήταν επαρκώς προετοιμασμένη, αλλά δημιούργησε ένα νέο κύμα σύγχυσης, αντιδράσεων και πολιτικής υπαναχώρησης.

Ο νόμος, που συζητείτο επί χρόνια, ψηφίστηκε τελικά με μεγάλες εξαγγελίες περί αυστηρότερων ελέγχων, προστασίας των σκύλων και εκσυγχρονισμού του πλαισίου διαχείρισης των αδέσποτων. Ανάμεσα στις σημαντικότερες αλλαγές ήταν η αυστηροποίηση των υποχρεώσεων των ιδιοκτητών και η κατάργηση της ευθανασίας υγιών σκύλων.

Ωστόσο, σχεδόν αμέσως μετά την ψήφισή του, άρχισαν να εμφανίζονται σοβαρά προβλήματα εφαρμογής. Τοπικές αρχές, κοινότητες αλλά και οργανώσεις εξέφρασαν έντονη ανησυχία ότι το κράτος μετέφερε τεράστιες ευθύνες χωρίς τις απαραίτητες υποδομές, χωρίς οικονομική στήριξη και χωρίς πραγματικό σχέδιο υλοποίησης.

Το πιο ανησυχητικό όμως δεν ήταν μόνο οι αδυναμίες του νόμου. Ήταν το γεγονός ότι, ενώ ο Πρόεδρος και η κυβέρνηση στήριξαν δημόσια τη συγκεκριμένη νομοθεσία και προώθησαν την ψήφισή της, λίγο αργότερα τα ίδια τα κόμματα άρχισαν να συζητούν εκ νέου αναθεώρηση και τροποποιήσεις πριν καν εφαρμοστεί πλήρως ο νόμος.

Αυτό γεννά εύλογα ερωτήματα:
Πώς είναι δυνατόν μια «ιστορική μεταρρύθμιση» να χρειάζεται διορθώσεις αμέσως μετά την ψήφισή της;
Ποιος τελικά σχεδίασε αυτό το νομοθετικό πλαίσιο;
Και γιατί δεν υπήρξε ουσιαστικός διάλογος με όλους τους εμπλεκόμενους πριν παρουσιαστεί ως ολοκληρωμένη λύση;

Η Κυπριακή Ομοσπονδία Κυνηγίου και Διατήρησης Άγριας Ζωής εκφράζει την ικανοποίησή της για την απόφαση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας να υπογράψει τον καταργητικό Νόμο που ψήφισε η Βουλή των Αντιπροσώπων αναφορικά με τον Νόμο περί Σκύλων.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μια σημαντική δικαίωση των προσπαθειών που καταβλήθηκαν το τελευταίο διάστημα από την Ομοσπονδία μας, τα μέλη μας και όλους όσοι στήριξαν την ανάγκη επανεξέτασης προβληματικών και ανεφάρμοστων προνοιών της αρχικής νομοθεσίας.

Η νομοθεσία για την ευημερία των ζώων δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πεδίο πολιτικών εντυπώσεων. Όταν οι νόμοι ψηφίζονται πρόχειρα και στη συνέχεια αναθεωρούνται υπό πίεση, το αποτέλεσμα είναι να χάνεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.

Η προστασία των ζώων απαιτεί σοβαρότητα, οργάνωση και πραγματική στρατηγική — όχι βιαστικές αποφάσεις που οδηγούν σε πολιτικές παλινωδίες και διορθωτικές κινήσεις λίγες εβδομάδες αργότερα.

Το 2026 θα μείνει ως μια χαρακτηριστική περίπτωση όπου η πολιτεία προσπάθησε να παρουσιάσει μια μεγάλη μεταρρύθμιση, αλλά τελικά βρέθηκε αντιμέτωπη με τις συνέπειες της προχειρότητας και της ελλιπούς προετοιμασίας.