Απώλεια βάρους παρά την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων φαγητού
MVDr. Στάλω Χατζηστυλλή
Αλήθεια, πόσες φορές παρατηρήσαμε απώλεια βάρους στο σκύλο μας, χωρίς εμφανή λόγο και ενώ η κατανάλωση τροφής είναι τουλάχιστον ικανοποιητική? Η απώλεια βάρους σε ένα ζώο, ξαφνικά ή σταδιακά, δεν αποτελεί από μόνη της μια συγκεκριμένη παθολογική κατάσταση, αλλά κοινό και συνηθισμένο σύμπτωμα διαφόρων, απλών ή περίπλοκων, διαταραχών και νοσημάτων. Δεν μπορεί να αγνοηθεί αλλά αντιθέτως, πρέπει να μας θορυβήσει και να μας προκαλέσει να δράσουμε άμεσα υπό την καθοδήγηση του κτηνιάτρου. Όταν η αιτία δεν αντιμετωπιστεί, εύκολα καταλήγει σε περαιτέρω σοβαρές επιπτώσεις για την υγεία και το ανοσοποιητικό σύστημα του σκύλου μας, κάνοντας τον πιο ευάλωτο σε σοβαρές ασθένειες, διάφορες λοιμώξεις και γενικότερα σε χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής. Γι’αυτό, η παρακολούθηση του βάρους σε τακτά χρονικά διαστήματα αποτελεί έναν απλό αλλά αποτελεσματικό τρόπο αξιολόγησης του επιπέδου υγείας του σκύλου μας.
Πως μπορείτε εσείς να καταλάβετε ότι ο σκύλος σας χάνει βάρος?
Πολλές φορές η απώλεια βάρους γίνεται έντονα και εύκολα αντιληπτή, ενώ άλλες φορές αποτελεί πραγματική πρόκληση. Η ύπαρξη 3 κύριων ανατομικών σημείων κλειδιά, μας βοηθούν να αξιολογήσουμε ευκολότερα την σωματική κατάσταση του σκύλου μας. Οι περιοχές αυτές είναι:
Α) Η σπονδυλική στήλη, όπου σε φυσιολογικές συνθήκες, κατά την ψηλάφησή της, θα πρέπει ελαφρώς μόνο να γίνονται αντιληπτές οι κορυφές των σπονδυλικών σωμάτων.
Β) Οι πλευρές, οι οποίες θα πρέπει να γίνονται οπτικά ελαφρώς εμφανή μόνο κατά την κίνηση του ζώου και όχι κατά την στάση του.
Γ) Η περιοχή ακριβώς μετά των θώρακα του ζώου, δηλαδή η περιοχή της κοιλιάς, η οποία θα πρέπει να εμφανίζει ένα ήπιο βαθούλωμα σε σχέση με τις πλευρές και τους μύες της πλάτης.
Όπως προαναφέρθηκε, το σύμπτωμα της απώλειας βάρους αποτελεί συχνό και χρονικά πρωταρχικό χαρακτηριστικό πολλών παθολογικών καταστάσεων. Θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα ανορεξίας, αλλά όχι απαραίτητα. Μπορεί επίσης να υπάρξει σε κατά τα άλλα υγιή σκυλιά. Κάποιες συχνές αιτίες πρόκλησης απώλειας βάρους είναι:
1. Περιβάλλον
Πολύ συχνά, το περιβάλλον όπου ζει ένας σκύλος θεωρείται αμελητέος παράγοντας, ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους λόγους που επηρεάζουν το επίπεδο ζωής του. Οφείλουμε να μειώσουμε ή ακόμη και να προσπαθήσουμε να εξαλείψουμε κάθε στρεσικό περιβαλλοντικό παράγοντα, όπως για παράδειγμα τον ανταγωνισμό μεταξύ των σκύλων για περιορισμένες ποσότητες τροφής, την έλλειψη αισθήματος ασφάλειας (πχ επιθέσεις από άλλους σκύλους της ομάδας) και την μη ικανοποιητική στέγαση και προστασία από καιρικά φαινόμενα (έντονος ήλιος, βροχές, άνεμοι, κρύο – απαιτεί μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας για διατήρηση της θερμοκρασίας του ζώου - κλπ.).
2. Διατροφή
Η διατροφή είναι ιδιαίτερα σημαντική για ένα κυνηγετικό σκύλο, του οποίου οι διατροφικές και θερμιδικές ανάγκες αυξάνονται κατακόρυφα σε περιόδους έντονης άσκησης, δηλαδή κατά τις κυνηγετικές περιόδους. Πρώτος βασικός κανόνας, οι τροφές που δίνουμε στα ζώα μας να είναι υψηλής ποιότητας και να εμπεριέχουν, στη σωστή αναλογία, όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Συχνά οι τροφές χαμηλής τιμής αποτελούν και τροφές χαμηλής ποιότητας. Δεύτερος βασικός κανόνας, η κατανάλωση της σωστής ημερήσιας ποσότητας τροφής από τους σκύλους να γίνεται σε τουλάχιστον 2 ισόποσα γεύματα, ανά 12ωρο.
Να έχουμε πάντα στα υπόψη μας, την πιθανότητα μια «καλή» και «ακριβή» τροφή, στην σωστή πάντα ποσότητα, να μην έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα στο σωματικό βάρος ενός σκύλου. Αυτό θα μπορούσε να γίνει σε περιπτώσεις για παράδειγμα υπερευαισθησίας, δυσανεξίας και δυσαπορρόφησης συγκεκριμένων συστατικών, της συγκεκριμένης τροφής, από τον συγκεκριμένο σκύλο, με ή χωρίς την ύπαρξη άλλων έντονα εμφανών συμπτωμάτων (όπως πχ έμετος, διάρροια, συχνές και μεγάλες σε ποσότητα κενώσεις).
3. Παθολογικές καταστάσεις
Σε γενικές γραμμές, εκτός εξαιρέσεων, οι παθολογικές καταστάσεις μειώνουν την πρόσληψη τροφής. Πάμε να δούμε όμως μερικά παραδείγματα συχνών παθολογικών καταστάσεων που προκαλούν απώλεια βάρους χωρίς να μειώνεται έντονα η κατανάλωση φαγητού, ενώ σε άλλες περιπτώσεις, αντιθέτως, αυξάνεται.
Η κακή στοματική υγιεινή (χαλασμένα δόντια, ουλίτιδα κλπ), ιδιαίτερα σε ηλικιωμένα ζώα, επηρεάζει την ικανότητα λήψης και μάσησης της τροφής λόγω ενόχλησης και πόνου. Τα είδη και οι αυξημένοι πληθυσμοί βακτηρίων που υπάρχουν στην στοματική κοιλότητα σε τέτοιες καταστάσεις, μπορούν να ταξιδέψουν σε άλλα όργανα του σώματος (καρδιά, πνεύμονες, γαστρεντερικό κλπ) και να προκαλέσουν δευτερογενώς αλυσιδωτές παθολογικές καταστάσεις στα σημεία αυτά. Ο συχνός έλεγχος της στοματικής κοιλότητας και ο καθαρισμός δοντιών από τον κτηνίατρο μπορεί να προλάβει τα ανεπιθύμητα αυτά προβλήματα.
Τα παράσιτα του γαστρεντερικού, γνωστά σε όλους μας ως «σκουλήκια», αποτελούν ένα απλό και χαρακτηριστικό παράδειγμα νοσήματος με συμπτώματα την αυξημένη λήψη τροφής και την ταυτόχρονη απώλεια βάρους. Ευάλωτη ομάδα αποτελούν τα κυνηγετικά σκυλιά και δη αυτά χωρίς συχνή αποπαρασιτική αγωγή. Με το σωστό πρόγραμμα πρόληψης και πάντα με τη συμβουλή και την καθοδήγηση του κτηνιάτρου σας, μπορείτε να προστατεύσετε τον σκύλο σας και να προλάβετε σε μεγάλο ποσοστό την προσβολή του από τα ενδοπαράσιτα αυτά.
Η Εξωκρινής Παγκρεατική Ανεπάρκεια αποτελεί την δεύτερη παθολογική κατάσταση κατά την οποία το ζώο μας θα χάνει βάρος ενώ καταναλώνει μεγάλες ποσότητες φαγητού. Η μειωμένη παραγωγή ή ολοκληρωτική απουσία των συγκεκριμένων ενζύμων οδηγεί στην μη ικανοποιητική πέψη και άρα απορρόφηση των τροφών. Αναπόφευκτο αποτέλεσμα η μόνιμα παρούσα επιθυμία του σκύλου μας για περισσότερο φαγητό και η ταυτόχρονη απώλεια βάρους. Η οριστική διάγνωση γίνεται μέσω συγκεκριμένων διαγνωστικών εξετάσεων. Ο κτηνίατρος σας θα σας καθοδηγήσει για τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.
Ως τελευταίο παράδειγμα νοσήματος με αυξημένη κατανάλωση φαγητού και πιθανή απώλεια βάρους, θα αναφέρω τον Σακχαρώδη διαβήτη, επίσης ένα νόσημα του παγκρέατος. Η έλλειψη ικανοποιητικών ποσοτήτων ινσουλίνης, της ουσίας η οποία είναι υπεύθυνη για την εκμετάλλευση από τον οργανισμό της γλυκόζης που λαμβάνεται με την τροφή, αφήνει ανικανοποίητο σε θέμα ενέργειας τον σκύλο. Μόνη λύση από το ζώο το συνεχές ενδιαφέρον για όλο και περισσότερο φαγητό. Οριστική διάγνωση και θεραπεία, επίσης μέσω του κτηνιάτρου σας.
Συνοπτικά, σκύλος που παρουσιάζει απώλεια βάρους, χρήζει διερεύνησης και συνήθως απαιτεί εξατομικευμένη θεραπεία. Για να μπορέσει να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί η αιτία, σημαντική είναι η καλή συνεργασία ιδιοκτήτη και κτηνιάτρου. Η σωστή διατροφή, η κατάλληλη φροντίδα από τον ιδιοκτήτη και η τακτική κτηνιατρική παρακολούθηση, αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο για την ευζωία του σκύλου σας.







